عشق اول و آخر من عرفان

کوله بار آرزوهات روی دوشت، تا کجاها رفتی با پای پیاده،
رفتی و به هر چی خواستی نرسیدی ،متاسفم برات ای دل ساده
دل به هر کی دادی از سادگی دادی، زندگیت را پای دلدادگی دادی
هر جا که دیدی چراغی پر فروغه ، تا به عشق رسیدی فهمیدی دروغه
ای دل ساده
عاشق ها خسته وغمگین و پریشون، دل بی کس دلک بی سرو سامون
دل زخمی ، دل تنها و تکیده ، دل گریون من و هی دل گریـــــــــون
متاسفــــــــم برات
کوله بار آرزوهات رو کی دزدید ،دل دیوونه به گریه هات کی خندید
عاشق و خسته و غمگین و پریشون ، دل بی کس دلک بی سر و سامون
تو را با هول ولا تنها گذاشتند اون ها که لیاقت عشق را نداشتند ، تک و تنها یی و با پای پیاده
متــــاسفــم برات ای دل ســـــــــاده